Inicijativom Antiglobalista Srbije, pokrenuta je peticija za zabranu EuroPride-a, a društvenim mrežama širi se zahtev za „sprečavanje paklenog scenarija prenošenja majmunskih boginja po Beogradu“ od strane, kako se u viralnom vizualu navodi, stotine hiljade pripadnika LGBTI+

U pitanju je stigmatizacija, širenje straha i panike — nasuprot jasnog informisanja javnosti o virusu, rizicima i prevenciji infekcije majmunskim boginjama.

U proteklih mesec dana epidemije majmunskih boginja u neendemskim zemaljama, susreli smo se sa manipulacijom činjenicama, teorijama zavere, ali i targetiranjem pojedinih manjinskih grupa.

Početkom juna, Antiglobalisti Srbije su putem društvenih mreža i Telegrama pozvali na „sprečavanje paklenog scenarija“ kojeg ovaj pokret vidi u održavanju manifestacije EvroPride 2022. Kako navode, spremini su na sve, a Beograd, kao ovogodišnji domaćin EvroPride-a, „mora zabraniti ovaj skup visokog rizika kako se majmunske boginje šire upravo kroz gej zajednicu“. Pozivajući se na „intervenciju spolja” i američki Centar za kontrolu i prevenciju bolesti, prezentovana je teorija zavere po kojoj je EvroPride put u „potpuno zatvaranje Srbije“.

fb ps

Stigmatizirajuća retorika i majmunske boginje

Iako je virus majmunskih boginja poznat od 1958. godine, pojava novih infekcija u Evropi i SAD stigmatizirajuće je povezivana gotovo isključivo sa gej, bi ili muškarcima koji imaju seksualne odnose sa muškarcima (MSM). Međutim, za razliku od ljudi, patogeni ne diskriminišu — prenose se među ljudima različite boje kože, rase, religije ili seksualne orijentacije.

Dezinformacije na društvenim mrežama, peticija zabrane EuroPride-a kao „događaja visokog rizika“ i ovonedeljni napad na beogradski Prajd Info Centar, skoriji su primeri ove diskriminišuće prakse u Srbiji.

Osim stigmatizacije, povezivanje majmunskih boginja sa seksualnom orijentacijom donosi rizik od izbegavanja testiranja i adekvatnog lečenja od strane inficiranih.

Metju Kavana, zamenik izvršnog direktora Zajedničkog programa UN-a za HIV/AIDS (UNAIDS), ističe da stigmatizirajuća retorika utiče na širenje straha, odvraća zaražene od zdravstvene pomoći, ometa i umanjuje napore zdravstvenih vlasti da se spreči širenje virusa.

U ovom trenutku, „preteći scenario“ ogleda se zapravo u formiranju stigme i podsticanju nejednakosti koje povezujemo sa epidemijama iz skorije istorije. Posledice takvog tumačenja zaraznih bolesti prevazilaze i pogoršavaju akutni zdravstveni problem. HIV se, tako, i dalje vezuje za gej muškarace i afrički kontinent, a svedoci smo ksenofobnog etiketiranja SARS-CoV-2 kao „kineskog virusa”.

Pripadnici LGBTI, dakle, nisu jedini u riziku od majmunskih boginja, iako se u ovom trenutku virus najaktivnije širi unutar ove zajednice.

Kako smo ranije pisali, virus majmunskih boginja se među ljudima prenosi produženim, bliskim ili „koža-na-kožu” kontaktom sa inficiranom osobom — preko osipa, lezija, kontaminiranih materijala, ali i putem velikih respiratornih kapljica.

U dosadašnjim slučajevima zaraze, virus nije pronađen u semenim ili vaginalnim tečnostima i ne smatra se polno prenosivom bolešću. Intimni ili seksualni odnos, svakako, predstavlja povećan infektivni rizik upravo zbog primarnog načina prenošenja virusa — bliskog kontakta.

Zdravstveni stručnjaci koji su ujedno i deo LGBTI zajednice, skreću pažnju na važnost direktne komunikacije rizika od infekcije. Pravovremenim testiranjem i pristupom adekvatnoj zdravstvenoj zaštiti izbegle bi se „iste greške od pre 40 godina i prvih slučajeva zaraze HIV-om.“

Pružanje jasnih informacija LGBTI zajednici da određeni fizički i društveni uslovi zaista predstavljaju povećan rizik od infekcije može biti vid edukacije, ne stigme.

Izvor